Luxzenburg.org™

Alle media staan er vol van en er wordt druk over getwitterd, Maar de Volkskrant en het Financieel dagblad hadden de primeur: een rechter heeft uitgesproken dat De Nederlandsche Bank (DNB) mag ingrijpen bij DSB door twee bewindvoerders aan te stellen die naast het bestuur gaan opereren. Bij banken geldt deze ingreep als een surceance bij bedrijven.

Deze hele gang van zaken is uiteraard bijzonder betreurenswaardig zoals ik al schreef op nrc.nrxt:

Is dit een gevalletje “selffulfilling prophecy”? Doordat de Volkskrant en FD, en de afgelopen weken dePers (elke dag een DSB artikel) kritisch waren en speculeerden op een mogelijke ondergang, is die mogelijkheid ook werkelijkheid geworden!
De economie van financiele instellingen is sinds banken niet meer een instelling waren die waardevolle metalen en geld bewaarden en helemaal sinds de gouden standaard verlaten is een fictieve economie geworden. Vroeger was de dekkingsgraad van een bank misschien 100%: elke ingelegde gulden lag in de kluis. Tegenwoordig is een dekkingsgraag van 25% eerder uitzondering dan standaard. Ondanks eisen van DNB over dekkingsgraden worden regelmatig banken op de vingers getikt voor een te lage dekking. Door stelselmatig met name de spaarders van de DSB bang te maken ontstaat er een bankrun en kan de DSB niet meer voldoen aan zijn verplichtingen, aangezien DSB nimmer een dekkingsgraad van 100% heeft, eerder in de buurt van de 25%. Als dus 30% van de spaarders zijn geld komt opnemen, heeft de bank een probleem!
Met dank aan de media en Twitter is DSB dus nu ten onder aan het gaan! Zie hier de macht van de massamedia aan het werk. Helaas voor alle spaarders van de DSB, maar ook de hypotheekhouders, zij zullen echt niet verlost zijn van hun wurghypotheken. Uiteindelijk moeten die gewoon betaald worden opdat de schuldeisers van DSB ook wat van hun claims ingewilligd zien. Uiteindelijk is het huis van de hypotheekhouders bij DSB immers als onderpand aan de DSB gegeven, bij faillissement zullen schuldeisers dus beslag kunnen leggen op alle openstaande hypotheken en de onderliggende onderpanden. Dus de huizen van de wurghypotheekbezitters!
Wordt een leuke bende daar in Wognum! DSB kan ontkennen wat ze willen, de spaarders zullen nog harder gaan rennen! Waar men ontkent, daar ruikt de moderne media-consument rook, en waar rook is, is vuur denken ze dan. Dus een bankrun wordt alleen maar aannemelijker!

Maar extra bijzonder is de opstelling van Zalm. In dePers wast hij zijn handen in onschuld door zich te betreuren over de gang van zaken. Echter meteen klopt hij zich en passant even op de borst wegens zijn bijdrage aan een duurzamer beleid. Wat dat duurzame beleid precies inhield meldt het artikel helaas niet.

Zoals ik in een eerdere blog al postte is de hele rol van Zalm en zijn huidige positie als topman van de Staats ABN AMRO bank discutabel. In andere landen worden mensen om minder naar huis gestuurd. Zalm blijft gewoon zitten waar hij zit en niemand die zich roert. De Tweede Kamer wil een onderzoek naar de DSB maar niemand stelt vraagtekens bij de persoon Zalm en zijn  positie bij een staatsbedrijf. Nu geldt in het Nederlandse rechtsstelsel uiteraard dat iemand onschuldig is totdat zijn schuld is bewezen. Echter bij politieke personen valt het vaak op dat ze ondanks het begaan van strafbare feiten de dans toch vaak ontspringen. Wie moet er immers een (aan)klacht tegen ze indienen? De overheid, bestaande uit politieke “vrinden”. Zie bijvoorbeeld de Catshuis brand, waarbij ambtenaren van Balkenende belastend bewijsmateriaal, zoals het TNO rapport verborgen hielden voor de rechtsgang. Inmiddels zijn ze “bestraffend toegesproken” en waarschijnlijk weggepromoveerd.  Dit is het falen van de politiek en de Nederlandse rechtsstaat zoals we altijd op school leerden dat die in elkaar stak. De burger, consument en kiezer verliest steeds meer zijn vertrouwen in de systemen. Door de Nederlanders te zien als hetzij een burger, hetzij een consument of hetzij een kiezer beperkt men de schade. Maar als we alles bekijken zien we dat op alle fronten de Nederlanders hun vertrouwen in het systeem verliezen. Dat zien we in de participatie bij het politieke proces, de snelle runs op banken bij enig slecht nieuws of de hand op de knip bij economisch ontij en bij de enorme schommelingen in de politieke peilingen: burger, consument en kiezer verliest zijn vertrouwen. De politiek die dit zou moeten onderkennen en actie zou moeten ondernemen hobbelt door in bekende patronen en via gebaande paden, niet bij machte dit afkavelende vertrouwen te stoppen.

Zalm zal dus blijven zitten terwijl de DSB omvalt een onderzoek zal schuldigen aanwijzen zonder te bestraffen. En de politiek zal de gedupeerden uitkopen ondanks Bos’ zijn stellige opmerking dat DSB te klein is voor overheidsingrijpen! Dat is mijn verwachting en tot nu toe komt die aardig uit!