Rode Kruis en Tijd voor Max, mijn ervaring
Gisterenavond was het dan zover, zat ik daar in de uitzending van Tijd voor Max! Sterker nog, binnen 10 minuten was ik aan de beurt. Was ik zenuwachtig? Best een beetje, het was toch live. Het zou in 1 keer goed moeten gaan, want er kon niet geknipt en geplakt worden.
Hoe was het gegaan? Bij aankomst in de studio werden we netjes bij de deur ontvangen.We, want ik had iemand mee mogen nemen voor publiek en had mijn moeder gevraagd, haar foto werd immers gebruikt, dus dat leek me wel leuk. Daarna werd ik naar mijn eigen kamer begeleid waar we even konden zitten en ontspannen.
en
Daar moesten wat formulieren getekend worden en er stond wat drinken en eten klaar. Vervolgens ging ik op weg naar de make-up voor een laag schmink zodat ik niet zo zou glimmen in de camera’s. De make-up lag in de crew ruimte waar ook Eric Corton en enkele medewerksters van het Rode Kruis al aanwezig waren. Ik werd hartelijk door hen begroet, ondertussen probeerde productie me mee te nemen naar de make-up opdat ik klaar zou zijn. Terwijl ik onder handen genomen werd kwam Martine van Os zich voorstellen en maakten we even een babbeltje. Zowel Martine als Sybrand Niessen stelden me bijzonder op mijn gemak
Na de make-up gingen we naar de studio alwaar ik een microfoon opgespeld kreeg. Toen ik daarmee klaar was konden we nog even in de crew ruimte staan kletsen. Daar raakte ik in gesprek met diegene van het Rode Kruis die dit allemaal mogelijk gemaakt had, Cythia en sprak ik ook even met Cees Breederveld, directeur van het Nederlandse Rode Kruis. Vervolgens was het tijd voor de uitzending. Deze was nog even doorgelopen, zodat ik wist wanneer ik op moest komen. Helaas kon dit niet voorkomen dat ik aan het einde aanstalten maakte om af te gaan terwijl de camera nog op ons gericht stond. Maar goed.
Het interview liep wel lekker, helaas kwam ik er niet meer aan toe om te melden dat ik bij het Node de opleiding voor EHBO instructeur volg. Sowieso waren er nog wel zaken die ik kon vertellen of anders had kunnen zeggen. Maar zoals ik al eerder zei, het was live en er waren slechts 6 minuten. Die dimensie maakte het best een uitdaging.
Ik heb het ervaren als zeer bijzonder, erg leuk en erg leerzaam. De borrel na afloop sloot het nog leuk af ook. Het was bijzonder gezellig, het productieteam van Tijd voor Max, de presentatoren en mijn “collegae” van het Rode Kruis waren allemaal bijzonder hartelijk en vriendelijk! Ik heb “enorm genoten”!
Over het algemeen heb ik positieve reacties gehad. Ik ben benieuwd wat jij er van vond!
